ซื้อ PL แล้วต่อออก วิธีวางระบบเลนส์ให้ใช้ได้ยาวกว่าบอดี้

ซื้อ PL แล้วต่อออก คือวิธีวางระบบเลนส์ให้ใช้ได้ยาวกว่าบอดี้ เพราะตัดสินใจเรื่องเมาท์ผิดครั้งเดียว ต้นทุนจะไม่ได้จบที่วันนั้น มันจะโผล่มาอีกทีตอนเปลี่ยนบอดี้ในอีกสามปี ตอนรับงานที่ลูกค้าระบุกล้อง หรือตอนต้องยืมเลนส์เพิ่มจากร้านเช่าแล้วเจอว่าที่ร้านมีแต่เมาท์อีกแบบ เหตุผลไม่ใช่ว่า PL ให้ภาพดีกว่า มันเป็นเรื่องเรขาคณิตล้วน ๆ PL มีระยะจากหน้าแปลนถึงเซนเซอร์ยาวกว่าเมาท์มิเรอร์เลสทุกตัวที่ใช้กันอยู่ตอนนี้ ระยะที่เหลืออยู่ตรงนั้นทำให้ใส่อะแดปเตอร์เข้าไปคั่นได้โดยไม่ต้องมีชิ้นเลนส์แก้ระยะ

ทิศทางกลับกันทำไม่ได้เลย

เลนส์ที่ผลิตมาเป็นเมาท์ E หรือ RF ตั้งแต่ต้น จะเอาไปใส่บอดี้ PL ไม่ได้เพราะพื้นที่ไม่พอ ผลก็คือเลนส์ PL หนึ่งชุดเดินทางไปได้ทุกทิศ ส่วนเลนส์มิเรอร์เลสหนึ่งชุดผูกอยู่กับตระกูลกล้องเดียว นี่คือเหตุผลทั้งหมดที่ร้านเช่ายังสต็อก PL เป็นหลักทั้งที่กล้องส่วนใหญ่ในตลาดเป็นมิเรอร์เลส และเป็นเหตุผลเดียวกับที่เลนส์ PL มีตลาดผู้ซื้อต่อที่กว้างกว่า

ซื้อ PL แล้วต่อออก ต่างจากการรอเลนส์ที่สลับเมาท์เอง

จุดที่คนมักเข้าใจผิดคือคิดว่าทางเลือกที่ยืดหยุ่นที่สุดคือหาเลนส์ที่เปลี่ยนเมาท์เองได้ ซึ่งมีอยู่จริงแต่มีน้อยกว่าที่โฆษณาทำให้รู้สึก และต้องแยกให้ออกระหว่างเลนส์ที่ผู้ผลิตทำหลายเมาท์ให้เลือกตอนซื้อ กับเลนส์ที่ถอดเปลี่ยนเมาท์ได้จริงหลังซื้อไปแล้ว ชุดที่มีให้เลือกสี่เมาท์ตอนสั่งอยู่ในกลุ่มแรก รีวิวระบุชัดว่าเมาท์เปลี่ยนเองไม่ได้ ตัวที่ซื้อมาเป็น E ก็เป็น E ไปตลอด ส่วนตัวอย่างของกลุ่มหลังคือชุดที่มีตัวเลือกชุดเมาท์ให้เปลี่ยนได้ระหว่าง PL กับ EF แต่ต้องเข้าใจว่าเมาท์ที่ถอดเปลี่ยนได้ในเลนส์กลุ่มนี้มักวิ่งอยู่ระหว่างเมาท์ที่มีระยะแปลนยาวด้วยกัน

แนวโน้มของผู้ผลิตเองก็บอกอะไรบางอย่าง

ไลน์ที่ออกมาหลังจากไลน์หลักล้วนบีบทางเลือกเมาท์ให้แคบลง ไม่ใช่กว้างขึ้น ทั้งไลน์ T1.4, ชุดที่เน้นลุค, รุ่นลิมิเต็ด และไลน์ฟอร์แมตใหญ่ ทั้งหมดเป็นเมาท์ PL อย่างเดียว ส่วนตัวท็อปสุดที่เพิ่งเปิดตัวเลือกใช้ LPL ซึ่งเป็นเมาท์ระดับสูงของอีกค่ายและต้องอาศัยอะแดปเตอร์ลงมาหา PL อีกที เหตุผลตรงไปตรงมาคือชิ้นเลนส์ใหญ่ขึ้น รูรับแสงกว้างขึ้น และกลุ่มลูกค้าที่จ่ายราคานั้นทำงานบนบอดี้ที่รับ PL อยู่แล้ว ใครที่วางแผนจะขยับขึ้นไปในไลน์เดียวกันภายในไม่กี่ปี การเริ่มจาก PL ตั้งแต่ต้นทำให้ไม่ต้องล้างระบบใหม่

ด้านที่ต้องพูดให้ครบคือ PL ไม่ได้ฟรี

น้ำหนักคือข้อแรก เลนส์ PL ในชุดฟูลเฟรมสมัยใหม่หนักระดับเกือบกิโลกรัมต่อตัวเป็นเรื่องปกติ พอบวกอะแดปเตอร์เข้าไปอีก ระบบทั้งชุดหนักกว่าเลนส์มิเรอร์เลสตรงเมาท์อย่างรู้สึกได้ ข้อสองคือเลนส์ซีเนม่ากลุ่มนี้เป็นแมนวลโฟกัสหมด ไม่มีออโต้โฟกัส ไม่มีกันสั่นในตัว และไม่ส่งข้อมูลรูรับแสงกลับเข้าบอดี้ในหลายกรณี ข้อสามคือต้นทุนแฝงเรื่องรองรับ ต้องมีที่รองเลนส์ ต้องมีระบบโฟกัสภายนอก และต้องมีคนที่รู้วิธีเช็กระยะแปลน อีกข้อคือถ้าเลือกอะแดปเตอร์ชนิดที่มีช่อง Drop In ฟิลเตอร์ในตัว ต้องตรวจก่อนว่าเลนส์ที่มีอยู่ชนกับมันหรือไม่

ใครไม่จำเป็นต้องเดินทางนี้เลยก็มีเยอะ คนที่ถ่ายคนเดียว งานสัมภาษณ์ งานคอนเทนต์ที่ต้องส่งวันต่อวัน และคนที่รู้แน่ว่าจะอยู่กับตระกูลกล้องเดิมไปอีกนาน การซื้อเลนส์เมาท์ตรงกับบอดี้เบากว่า ถูกกว่า และไม่ต้องมีชิ้นส่วนคั่นกลางให้เป็นจุดผิดพลาด เกณฑ์ตัดสินที่ใช้ได้จริงมีสองข้อ ข้อแรกคือถ้าเลนส์ชุดนี้จะอยู่กับคุณนานกว่าบอดี้สองรุ่น ให้ซื้อ PL ข้อสองคือถ้ามีโอกาสให้เลนส์ออกไปทำงานกับกล้องของคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นการปล่อยเช่าหรือรับงานที่ลูกค้าจัดกล้องมาเอง PL คือภาษากลางที่ทุกกองพูดได้ นอกเหนือจากสองข้อนี้ การจ่ายค่าน้ำหนักและอะแดปเตอร์อาจไม่คุ้ม