วาง workflow ให้เป็นระบบ เป็นหัวใจของบทความนี้ เพราะทีมถ่ายทำต้องจัดการไฟล์ให้ต่อเนื่อง ตั้งแต่หน้ากองจนถึงตัดต่อและส่งมอบงานจริง
วาง workflow ให้เป็นระบบ ควรวางอย่างไรในงานจริง
เริ่มจากขั้นตอนง่าย ๆ ที่ทุกคนในทีมทำซ้ำได้ ใช้ชื่อไฟล์ชัดเจน สำรองไฟล์ตรงเวลา และตรวจงานก่อนส่งต่อทุกครั้ง
อุปกรณ์ชุดแรกสำหรับวาง workflow ให้เป็นระบบ คือของที่ผมอยากให้มีคนบอกผมตั้งแต่วันนั้น วันที่ผมเสียงานลูกค้าไปทั้งงานเพราะไดรฟ์ลูกเดียวที่มี ผมจำได้ว่านั่งอยู่หน้าคอมตอนเช้าแล้วรู้สึกตัวเย็นวาบ ไม่ใช่เพราะเสียดายภาพ แต่เพราะต้องคิดว่าจะพิมพ์อะไรส่งไปหาลูกค้าดี วันนั้นผมไม่ได้ขาดอุปกรณ์แพง ๆ ผมขาดของราคาไม่กี่พันที่ควรจะซื้อไปนานแล้ว ถ้าคุณเพิ่งเริ่มรับงาน หรือทำมาสักพักแต่ยังไม่เคยจัดระบบจริงจัง บทความนี้คือรายการที่ผมอยากให้มีคนบอกผมตั้งแต่ตอนนั้น
อุปกรณ์ชุดแรกสำหรับวาง workflow เริ่มที่ SSD สองลูก
ชิ้นแรกคือ SSD พกพาสองลูก ย้ำว่าสอง ไม่ใช่ลูกใหญ่ลูกเดียว เพราะหน้าที่ของมันคือทำให้ไฟล์อยู่คนละที่ตั้งแต่วันถ่าย ความจุเลือกให้พอกับงานหนึ่งงานบวกเผื่ออีกเท่าตัว ความเร็วไม่จำเป็นต้องสูงที่สุดในตลาด แต่ต้องเร็วพอที่คุณจะไม่ขี้เกียจก๊อป เพราะอุปกรณ์ที่ทำให้คุณรู้สึกเสียเวลาคืออุปกรณ์ที่จะไม่ถูกใช้ ผมเลือกแบบที่ตัวเครื่องแข็งแรงและสายถอดเปลี่ยนได้ เพราะสายคือของที่พังก่อนเสมอ
ชิ้นที่สองคือตัวอ่านการ์ดที่ดีจริงพร้อมสายสำรอง คนมองข้ามของชิ้นนี้มากที่สุด แต่ตัวอ่านราคาถูกที่ร้อนจนหลุดกลางการก๊อปคือต้นเหตุของไฟล์ครึ่ง ๆ กลาง ๆ ที่ทำให้คนตกใจกันมาเยอะ เลือกตัวที่รองรับความเร็วของการ์ดที่คุณใช้จริง และซื้อจากร้านที่เคลมได้ ไม่ใช่ของที่ไม่รู้ที่มา เพราะเวลามันมีปัญหา มันจะมีปัญหาในวันที่สำคัญที่สุดเสมอ
การ์ดเพิ่มกับกระเป๋าที่แยกถ่ายแล้วกับยังไม่ถ่าย
ชิ้นที่สามคือการ์ดเพิ่มอีกใบสองใบกับกระเป๋าการ์ดที่แยกช่องได้ชัด ฟังดูเล็กน้อยจนน่าขำ แต่การมีการ์ดพอจนไม่ต้องฟอร์แมตกลางงานคือกฎความปลอดภัยที่ได้ผลที่สุดข้อหนึ่ง และกระเป๋าที่แยก “ถ่ายแล้ว” กับ “ยังไม่ถ่าย” ป้องกันความผิดพลาดที่แก้ไม่ได้ ผมใช้วิธีพลิกการ์ดกลับด้านในช่องเป็นสัญญาณ ใครหยิบก็เข้าใจตรงกันโดยไม่ต้องอธิบาย
แผ่นเทียบสีคือของถูกที่สุดที่ช่วยได้มากที่สุด
ชิ้นที่สี่ที่ผมอยากให้มีตั้งแต่แรกคือแผ่นเทียบสีเล็ก ๆ สักแผ่น มันถูกกว่าอุปกรณ์ทุกชิ้นในลิสต์นี้ และเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยงานเกลี่ยสีได้จริงโดยไม่ต้องซื้อจอแพง ๆ ก่อน ถ่ายไว้สามวินาทีต้นซีน แล้วคุณจะขอบคุณตัวเองตอนนั่งไล่สีในอีกสองสัปดาห์ ส่วนไดรฟ์ตั้งโต๊ะสำหรับเก็บถาวรค่อยตามมาเมื่อ SSD พกพาเริ่มเต็ม แต่ตอนซื้อ ให้ซื้อทีเดียวสองลูกแล้ววางแผนว่าลูกที่สองจะไม่อยู่ห้องเดียวกับลูกแรก นี่คือส่วน “หนึ่งชุดนอกสถานที่” ของหลัก 3-2-1 ซึ่งเป็นข้อที่คนข้ามบ่อยที่สุดและเจ็บที่สุด
ของที่ผมคิดว่ายังไม่ต้องรีบในชุดแรกคือมอนิเตอร์ตัวใหญ่ เครื่องตัดต่อแรง ๆ และระบบเก็บข้อมูลกลางแบบทีม ไม่ใช่เพราะมันไม่ดี แต่เพราะมันแก้ปัญหาที่คุณยังไม่มีในตอนนี้ ถ้าเครื่องช้า คุณใช้ proxy ช่วยได้ ถ้ายังทำงานคนเดียว ระบบทีมจะกลายเป็นภาระ ซื้อของแก้ปัญหาที่มีอยู่จริง แล้วปัญหาถัดไปจะบอกคุณเองว่าควรซื้ออะไรต่อ
งบรวมของชุดแรกนี้อยู่ในระดับที่คนรับงานได้สองสามงานก็ซื้อได้ ราคาแต่ละชิ้นขยับตามช่วงเวลา ให้เดินเข้าร้านแล้วบอกเขาไปตรง ๆ ว่าถ่ายด้วยกล้องอะไร ทำงานแบบไหน มีงบเท่าไหร่ แล้วให้เขาช่วยจัดตามลำดับความสำคัญ อย่าอายที่จะบอกว่างบน้อย เพราะการเริ่มจากของที่ถูกต้องสามชิ้น ดีกว่าการรอจนมีเงินซื้อครบแล้วค่อยเริ่ม ระหว่างที่รอนั่นแหละคือช่วงที่ไฟล์งานของคุณเปราะบางที่สุด
