การวาง workflow ตั้งแต่หน้ากองถึงส่งงานเริ่มจากสายโทรตอนตีสอง ตีสองของคืนวันเสาร์ ผมได้สายจากน้องในทีมที่เพิ่งจบงานอีเวนต์มา เสียงเขาสั่นนิดหน่อย เขาบอกว่าการ์ดใบหนึ่งเสียบเข้าเครื่องแล้วขึ้นว่าต้องฟอร์แมต ผมถามคำเดียวว่าก๊อปลงเครื่องหรือยัง เขาเงียบไปสองวินาที แล้วตอบว่ายังไม่ได้ก๊อป เพราะกะว่าจะทำพรุ่งนี้เช้าตอนสมองสดกว่านี้ ตอนนั้นผมรู้เลยว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่การ์ด แต่อยู่ที่ตรงกลางระหว่าง “ถ่ายเสร็จ” กับ “เริ่มตัด” ที่ไม่มีใครกำหนดไว้ว่าต้องทำอะไรบ้าง
วาง workflow ตั้งแต่หน้ากองถึงส่งงานโดยคิดจากคนที่ล้าที่สุด
ผมเลยชอบให้คนมองไฟล์เป็นของที่กำลังเดินทาง มันออกจากเซนเซอร์ ลงการ์ด ย้ายเข้าไดรฟ์ทำงาน แตกร่างเป็นก๊อปสำรอง กลายเป็น proxy ให้คนตัด แล้วค่อยกลับมารวมร่างเป็นไฟล์ส่งลูกค้า ทุกครั้งที่มันข้ามจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งคือจุดเสี่ยง และของหายเกือบทั้งหมดที่ผมเคยเจอ ไม่ได้หายเพราะอุปกรณ์พัง แต่หายเพราะคนทำงานเหนื่อยแล้วข้ามขั้นตอนสักหนึ่งขั้น เวลาวาง workflow ผมเลยไม่ได้วางว่าใครเก่งแค่ไหน ผมวางว่าคนที่เหนื่อยที่สุดในทีมยังทำตามได้ไหมตอนตีสอง
หน้ากองห้ามฟอร์แมตทันที และต้องเช็กว่าก๊อปครบจริง
หน้ากองสิ่งแรกที่ต้องเกิดคือการ์ดเต็มแล้วห้ามฟอร์แมตทันที ให้ถอดออก พลิกกลับด้านหรือใส่ช่องที่ทำเครื่องหมายไว้ว่า “ยังไม่ถ่าย” กับ “ถ่ายแล้ว” แยกกันชัด ๆ ในกระเป๋าการ์ด แค่นี้ตัดปัญหาการฟอร์แมตทับไปได้เยอะมาก จากนั้นถ้ามีคนว่างสักคน ให้ก๊อปลงไดรฟ์พกพาสองลูกที่ไม่ใช่ยี่ห้อเดียวกันหรืออย่างน้อยไม่ใช่ล็อตเดียวกัน แล้วเช็กว่าจำนวนคลิปกับขนาดรวมตรงกัน ไม่ใช่แค่เห็นแถบก๊อปวิ่งจนจบ ผมเคยเจอไฟล์ที่ก๊อปครบแต่เปิดไม่ขึ้นเพราะสายหลวม การเปิดสุ่มดูสักสามสี่คลิปกินเวลาไม่ถึงห้านาที แต่ช่วยชีวิตได้จริง
ถึงออฟฟิศแล้วจัดโครงสร้างโฟลเดอร์ให้เหมือนกันทุกงาน
ถึงบ้านหรือถึงออฟฟิศ ค่อยจัดโครงสร้างโฟลเดอร์ให้เหมือนกันทุกงาน ชื่อโปรเจกต์ วันที่ แล้วแยกเป็นฟุตเทจดิบ เสียง โปรเจกต์ตัดต่อ ไฟล์ส่งออก ความสม่ำเสมอสำคัญกว่าความสวยของชื่อ เพราะปีหน้าตอนลูกค้าขอไฟล์เดิม คุณจะหาเจอโดยไม่ต้องเปิดดูทีละโฟลเดอร์ ตรงนี้แหละที่หลัก 3-2-1เข้ามา คือเก็บสามชุด อยู่บนสื่อสองชนิด และมีหนึ่งชุดอยู่นอกสถานที่ ไม่ใช่เพราะมันเท่ แต่เพราะไฟไหม้ น้ำท่วม โดนขโมย ไม่เคยเลือกว่าไดรฟ์ลูกไหนสำคัญกว่ากัน ถ้ายังไม่มีงบทำครบ อย่างน้อยอย่าให้ไฟล์งานลูกค้าอยู่บนสื่อชนิดเดียวในห้องเดียว
ช่วงตัดต่อ ถ้าเครื่องไม่แรงพอ ให้ทำ proxy แล้วตัดจาก proxy อย่าฝืนตัดไฟล์ต้นฉบับจนโปรแกรมเด้ง เพราะโปรเจกต์ที่พังตอนดึกทำให้คนตัดสินใจแย่ ๆ ได้ง่ายมาก และตอนส่งงาน ผมจะไม่ลบอะไรเลยจนกว่าลูกค้าจะยืนยันรับงาน ผ่านไปแล้วสักระยะค่อยรื้อ เก็บโปรเจกต์กับไฟล์ส่งออกไว้ยาวหน่อย ส่วนฟุตเทจดิบค่อยคุยกันว่าจะเก็บถึงเมื่อไหร่ นี่คือของที่ควรตกลงกับลูกค้าตั้งแต่ต้น ไม่ใช่มาเถียงกันตอนเขาโทรมาขอปีถัดไป
สุดท้ายผมอยากให้คุณลองมองแบบนี้ workflow ไม่ใช่กฎที่เอาไว้ทำให้ทำงานช้าลง มันคือการตัดสินใจล่วงหน้าตอนที่คุณยังสมองดี เพื่อให้ตัวคุณตอนเหนื่อยไม่ต้องตัดสินใจอะไรเลย เขียนลงกระดาษแผ่นเดียว แปะไว้ในกระเป๋ากล้อง แล้วทำซ้ำจนมันกลายเป็นนิสัย วันที่การ์ดพังจริง ๆ คุณจะรู้สึกแค่รำคาญ ไม่ใช่สิ้นหวัง
