ทำไมทีมที่ workflow ดีถึงได้งานซ้ำมากกว่าทีมที่ภาพสวยกว่า

ทีมที่ workflow ดี มักทำให้ลูกค้าสบายใจกว่าทีมที่มีภาพสวยอย่างเดียว เพราะส่งงานตรงเวลา หาไฟล์ง่าย และแก้งานต่อได้ไม่สะดุด

ทีมที่ workflow ดี ช่วยลดความเสี่ยงให้ลูกค้า

ทำไมทีมที่ workflow ดีถึงได้งานซ้ำมากกว่าทีมที่ภาพสวยกว่า มีลูกค้าเจ้าหนึ่งที่ผมรู้จักดี เคยจ้างทีมที่ภาพสวยมากทีมหนึ่ง งานที่ออกมาถูกเอาไปโชว์ในที่ประชุมผู้บริหาร ทุกคนชม แต่ปีถัดมาเขาไม่จ้างทีมนั้นอีก ผมถามว่าทำไม เขาไม่ได้ตอบเรื่องภาพเลย เขาบอกว่าตอนขอไฟล์ไปทำโฆษณาต่อ ใช้เวลาสามสัปดาห์กว่าจะได้ ได้มาแล้วเป็นไฟล์ที่เอาไปใช้ต่อไม่ได้ ต้องขอใหม่อีกรอบ แล้วช่วงนั้นแคมเปญก็เลยกำหนดไปแล้ว เขาสรุปสั้น ๆ ว่า “งานเขาดี แต่เหนื่อย” ประโยคนั้นติดหัวผมมาหลายปี

ความเสี่ยงในหัวลูกค้าไม่ใช่ภาพจะไม่สวย

คนทำงานสายภาพส่วนใหญ่ถูกฝึกมาให้เชื่อว่าฝีมือคือทุกอย่าง ซึ่งไม่ผิด แต่มันเป็นความจริงแค่ครึ่งเดียว เพราะคนที่จ้างเราไม่ได้อยู่ในโลกเดียวกับเรา เขาไม่ได้นั่งดูเกรนหรือคุมโทน เขามีเดดไลน์ มีหัวหน้าที่ถาม มีเอเจนซีที่รอไฟล์ ความเสี่ยงในหัวเขาไม่ใช่ภาพจะไม่สวย แต่เป็นงานจะไม่เสร็จทันแล้วฉันจะโดนด่า ทีมที่ทำให้ความเสี่ยงข้อนี้หายไป จึงมีค่ากับเขามากกว่าทีมที่ทำภาพสวยขึ้นอีกสิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งพูดตรง ๆ คนนอกวงการก็มองไม่ค่อยออกอยู่แล้ว

ทำไมทีมที่ workflow ดีถึงได้เปรียบโดยที่ไม่รู้ตัว

workflow ที่ดีเลยเป็นเรื่องการตลาดโดยที่คนทำไม่รู้ตัว เวลาคุณตอบได้ทันทีว่าไฟล์เมื่อปีที่แล้วอยู่ไหน เวลาคุณส่งลิงก์พรีวิวได้ในวันเดียวกับที่ถ่ายเสร็จ เวลาคุณบอกได้ว่าถ่ายมาแบบไหนใช้ต่อยังไงได้บ้าง สิ่งเหล่านี้ในสายตาลูกค้าคือความเป็นมืออาชีพ ไม่ใช่ทักษะเทคนิค เขาไม่รู้หรอกว่าคุณทำ proxy หรือใช้หลัก 3-2-1 เขารู้แค่ว่าจ้างคุณแล้วไม่ต้องลุ้น และการไม่ต้องลุ้นคือของหายากในงานที่มีเงินและชื่อเสียงของเขาแขวนอยู่

ผมพูดสองด้านให้ฟัง ทีมที่ระบบเป๊ะแต่ภาพจืดก็ไม่ได้ไปไกลเหมือนกัน มันจะได้งานประเภทที่ตัดราคากันไปเรื่อย ๆ เพราะไม่มีเหตุผลให้ลูกค้าจ่ายแพงขึ้น ระบบไม่ได้แทนที่ฝีมือ มันคือสิ่งที่ทำให้ฝีมือของคุณส่งถึงลูกค้าได้ครบโดยไม่หล่นระหว่างทาง คนที่ได้เปรียบที่สุดคือคนที่ฝีมือดีพอ แล้วบวกความน่าไว้ใจเข้าไป เพราะสองอย่างนี้แข่งกันคนละสนาม และคนที่มีทั้งคู่แทบไม่มีคู่แข่ง

เริ่มจากคำสัญญา แล้วระบบจะบอกตัวมันเอง

ถ้าจะทำให้เห็นผลจริง อย่าเริ่มจากการซื้อของ ให้เริ่มจากคำสัญญาที่คุณจะให้ลูกค้าได้โดยไม่โกหก เช่น พรีวิวภายในสามวัน ไฟล์ต้นฉบับเก็บไว้ให้อย่างน้อยหนึ่งปี ขอไฟล์เมื่อไหร่ได้ภายในสองวันทำการ พอคุณกำหนดคำสัญญาแล้ว ระบบที่ต้องมีจะบอกตัวมันเอง การเก็บหนึ่งปีแปลว่าคุณต้องมีสตอเรจถาวรที่ไม่ใช่ไดรฟ์ลูกเดียวในลิ้นชัก การส่งพรีวิวเร็วแปลว่าคุณต้องมี proxy กับไดรฟ์ที่พาข้อมูลกลับบ้านได้ตั้งแต่วันถ่าย ของพวกนี้มีตั้งแต่งบหลักพันจนถึงหลักหมื่นปลาย ๆ ให้เลือกจากปริมาณงานจริงและเช็กราคาปัจจุบันก่อนตัดสินใจ

สิ่งที่ผมอยากให้ลองคือหยิบใบเสนอราคาล่าสุดของคุณขึ้นมา แล้วเติมบรรทัดเรื่องการเก็บไฟล์และกำหนดส่งเข้าไปให้ชัด ลูกค้าที่ไม่เคยสนใจจะเริ่มสนใจ และลูกค้าที่เคยเจ็บมาก่อนจะรู้สึกทันทีว่าคุณต่างจากคนอื่น ภาพสวยทำให้คุณได้งานแรก แต่การที่ลูกค้าไม่ต้องลุ้นคือสิ่งที่ทำให้เขาโทรกลับมาอีกครั้ง