เลนส์แมนนวลสมัยใหม่ กับ เลนส์วินเทจ เลือกแบบไหน

ทางเลือกระหว่างเลนส์แมนนวลสมัยใหม่ กับ เลนส์วินเทจเป็นคำถามที่เพิ่งมีจริงในไม่กี่ปีนี้ มีคนทักมาถามผมประโยคนี้บ่อยมาก “ระหว่างเลนส์แมนนวลของใหม่กับเลนส์เก่ายุคฟิล์ม งบเท่ากัน เอาอันไหนดี” ที่บ่อยเพราะเมื่อก่อนคำถามนี้ไม่มีอยู่จริง สิบปีที่แล้วถ้าอยากได้เลนส์แมนนวลก็ต้องไปขุดของเก่าอย่างเดียว ตอนนี้มันมีทางเลือกสองทางที่ราคาชนกันตรง ๆ เลยกลายเป็นคำถามที่ตอบยากขึ้น

ฝั่งวินเทจ คุณกำลังซื้อคาแรกเตอร์ที่เกิดจากข้อจำกัดของยุคนั้น

ฝั่งเลนส์วินเทจ สิ่งที่คุณซื้อจริง ๆ คือคาแรกเตอร์ที่เกิดจากข้อจำกัดของยุคนั้น สูตรแก้วน้อยชิ้น สารเคลือบยังไม่ดี ผลคือแฟลร์มาง่าย คอนทราสต์ตกในหน้ากว้าง ขอบภาพนุ่ม บางตัวโบเก้หมุนเป็นวงเวียนจนกลายเป็นลายเซ็น ของพวกนี้แต่งใน Lightroom ให้เหมือนได้ไม่หมด เพราะมันเกิดตอนแสงวิ่งผ่านแก้วจริง ๆ นอกจากนั้นงานประกอบยุคนั้นเป็นโลหะล้วน จับแล้วหนักแน่น วงแหวนหมุนยาว มีสเกลระยะให้อ่าน หลายคนติดใจตรงนี้มากกว่าตัวภาพด้วยซ้ำ ข้อเสียคือคุณกำลังซื้อของอายุสามสี่สิบปีที่ไม่มีใครรับประกันอะไรให้ ราขึ้นได้ จาระบีแห้งได้ ใบไดอะแฟรมเยิ้มน้ำมันได้ และถ้าเสียก็ต้องหาช่างที่ยังทำเป็น ซึ่งเหลือน้อยลงทุกปี บวกกับต้องซื้ออะแดปเตอร์แปลงเมาท์เพิ่มอีกชิ้น

ฝั่งของใหม่คึกคักกว่าที่คนนอกวงการคิดเยอะ

ฝั่งเลนส์แมนนวลผลิตใหม่ ตอนนี้คึกคักกว่าที่คนนอกวงการคิดเยอะ แบรนด์อย่าง TTArtisan, 7artisans, Laowa หรือ Thypoch ออกรุ่นใหม่ต่อเนื่อง และหลายตัวจงใจใส่คาแรกเตอร์แบบเลนส์เก่ามาให้ตั้งแต่ออกแบบ คุณได้เมาท์ตรงรุ่นกล้องเลยไม่ต้องต่ออะแดปเตอร์ ได้สารเคลือบสมัยใหม่ที่คุมแสงหลอนได้ดีกว่า ได้ของที่ยังไม่ผ่านมือใคร และที่สำคัญคือมีประกัน มีศูนย์ ถ้าเจอปัญหาก็เคลมได้ ข้อแลกเปลี่ยนคือบางตัวงานประกอบสู้ของเก่าไม่ได้ในความรู้สึกมือ วงแหวนบางรุ่นหนืดไม่เท่ากันทุกตัว และคาแรกเตอร์ที่ใส่มาให้บางทีก็ดูจงใจไปหน่อยสำหรับคนที่คุ้นกับของเก่าจริง ๆ นี่คือประเด็นสำคัญที่ควรพิจารณาเมื่อเลือกเลนส์แมนนวลสมัยใหม่

เลนส์แมนนวลสมัยใหม่ กับ เลนส์วินเทจ เส้นแบ่งอยู่ที่ความสัมพันธ์

เอาจริง ๆ ผมว่าเส้นแบ่งไม่ได้อยู่ที่คุณภาพ แต่อยู่ที่คุณอยากมีความสัมพันธ์แบบไหนกับอุปกรณ์ ถ้าคุณสนุกกับการตามหา การส่องไฟดูข้างใน การได้ของที่มีเรื่องเล่า และไม่กลัวว่ามันจะมีตำหนิ ของเก่าจะให้ความสุขที่ของใหม่ให้ไม่ได้ แต่ถ้าคุณอยากได้เลนส์ไว้ใช้ทำงาน อยากหยิบขึ้นมาแล้วมั่นใจว่าเหมือนเดิมทุกครั้ง ไม่อยากลุ้นว่าวันหนึ่งใบจะติด ของใหม่ตอบโจทย์กว่าชัดเจน คนที่รับงานลูกค้าและต้องพึ่งเลนส์ตัวนั้นจริง ๆ ส่วนใหญ่ลงเอยที่ของใหม่ ส่วนของเก่ามักอยู่ในกระเป๋าของคนที่ถ่ายเพื่อความสุขตัวเอง

ถ้าจะให้ผมแนะนำแบบใช้ได้จริง สำหรับตัวแรกผมเอนไปทางของใหม่ เพราะคุณจะได้รู้ว่าตัวเองชอบการหมุนโฟกัสจริงไหมก่อน โดยไม่ต้องเสียเวลาแยกแยะว่าอาการเบลอที่เจอเกิดจากมือคุณหรือจากเลนส์ที่มีปัญหา พอผ่านตัวแรกไปแล้วรู้ตัวว่าติดใจ ค่อยไปตามล่าของเก่าที่มีลายเซ็นเฉพาะตัว ตอนนั้นคุณจะมีสายตาพอที่จะตรวจของเป็น และถ้ายังไม่มั่นใจ ให้ซื้อจากร้านที่ตรวจสภาพให้และรับผิดชอบหลังการขาย ปลอดภัยกว่าไล่ซื้อจากคนที่คุณไม่รู้จักเยอะ

ราคาสองฝั่งขยับกันตลอด โดยเฉพาะฝั่งวินเทจที่ขึ้นตามกระแสเป็นตัว ๆ เพราะฉะนั้นก่อนตัดสินใจให้เช็กราคาปัจจุบันของทั้งสองทางเทียบกันในวันที่คุณจะซื้อจริง คำตอบเมื่อปีที่แล้วอาจไม่ใช่คำตอบของวันนี้แล้ว