โดรนสมัยนี้ตั้งค่าอัตโนมัติก็ถ่ายออกมาสวยได้อยู่แล้ว แต่ผมสังเกตว่าหลายคนบินเก่งมาก บังคับคล่อง กลับได้ภาพที่การเคลื่อนไหวดูแข็ง ๆ หรือแสงเพี้ยน ทั้งที่จริงหลักการตั้งค่ากล้องโดรนแทบไม่ต่างจากกล้องปกติเลย พอเข้าใจไม่กี่ตัว ภาพมุมสูงก็จะดูมีคุณภาพและมีอารมณ์ตามที่เราตั้งใจขึ้นเยอะ ไม่ใช่แค่ภาพที่ถ่ายจากที่สูงเฉย ๆ
ความละเอียด เฟรมเรต และชัตเตอร์
เริ่มที่ความละเอียดกับเฟรมเรตก่อน เลือกความละเอียดให้พอกับงาน ส่วนเฟรมเรตให้เลือกตามลุคที่อยากได้ เฟรมเรตมาตรฐานก็ให้ภาพเคลื่อนไหวปกติ ถ้าอยากเผื่อทำสโลว์โมชั่นก็ถ่ายเฟรมเรตสูงขึ้น อย่างภาพมุมสูงที่อยากให้ดูสง่าช้า ๆ การถ่ายเฟรมเรตสูงเผื่อสโลว์ก็ช่วยได้ แล้วเรื่องนึงที่คนตั้งค่าโดรนมักลืมคือความเร็วชัตเตอร์ มันควรสัมพันธ์กับเฟรมเรตตามหลัก การเคลื่อนไหวถึงจะออกมานุ่มเป็นธรรมชาติ ไม่แข็งไม่กระตุก เหมือนกล้องทั่วไปเป๊ะ
ใช้ ND filter คุมแสงกลางแดด
ทีนี้พอเราจะคงชัตเตอร์ตามหลัก ปัญหาที่ตามมาบนโดรนคือแสง เพราะเราบินถ่ายกลางแจ้งเจอแดดจ้าประจำ ถ้าคงชัตเตอร์ไว้ในแดดแรง ๆ ภาพจะสว่างโอเวอร์ทันที ตรงนี้แหละที่ ND filter เข้ามาช่วย โดรนหลายตัวมี ND filter ใส่หน้ากล้องได้เพื่อลดแสงที่เข้า ทำให้เราคงชัตเตอร์ที่ให้การเคลื่อนไหวนุ่มไว้ได้แม้กลางแดด นี่เป็นรายละเอียดเล็ก ๆ ที่แยกภาพโดรนที่ดูตั้งใจ ออกจากภาพที่แค่ถ่ายจากที่สูงแล้วปล่อยชัตเตอร์เร่งเอง
โปรไฟล์ภาพและการตั้งค่าสี
อีกเรื่องที่ช่วยได้คือโปรไฟล์ภาพกับการตั้งค่าสี โดรนบางตัวถ่ายด้วยโปรไฟล์ที่เก็บข้อมูลกว้างเผื่อเอาไปปรับสีทีหลัง เหมาะถ้าเราตั้งใจจะเกรดสีให้เข้ากับฟุตเทจภาคพื้นดิน แต่ถ้าไม่ได้เกรดจริงจัง ใช้โปรไฟล์ปกติที่ได้ภาพพร้อมใช้เลยก็สบายกว่า ไม่ต้องไปหางานเพิ่มในห้องตัดต่อ ที่อยากฝากคือตั้งให้สอดคล้องกับกล้องภาคพื้นดินที่ใช้ด้วย สีจะได้ไปทางเดียวกัน ตัดต่อรวมกันแล้วเนียน
สรุป
เอาจริง ๆ มันไม่มีอะไรลึกลับเลย หลักคล้ายกล้องทั่วไปหมด ตั้งเป็นครั้งสองครั้งก็จำได้ แล้วภาพมุมสูงของเราจะดูต่างขึ้นเอง