หลายคนรู้แล้วว่า TTL คือแฟลชคิดเอง ส่วน Manual คือเราตั้งเอง แต่พอถึงหน้างานจริง ความต่างมันไม่ได้อยู่แค่ในนิยาม มันอยู่ที่จังหวะการทำงานทั้งวันของเราเลย ผมเลยอยากเทียบเวิร์กโฟลว์แบบ TTL กับ Manualให้เห็นว่าสองโหมดนี้พาเราเดินคนละทางยังไงตอนถ่ายจริง
เวิร์กโฟลว์แบบ TTL กับ Manual ในสถานการณ์จริง
เริ่มจากเวิร์กโฟลว์แบบ TTL ภาพรวมคือเร็วและตอบสนองไว เดินเข้าไปหาซับเจกต์ ยกกล้องขึ้นกด แฟลชคำนวณแสงให้เองตามระยะและฉากตรงหน้า ได้ภาพพอใช้ทันที เหมาะมากกับสถานการณ์ที่เราขยับตลอด เดี๋ยวเข้าใกล้ถ่ายครึ่งตัว เดี๋ยวถอยถ่ายเต็มตัว ระยะเปลี่ยนทุกวินาที ข้อดีคือแทบไม่พลาดโมเมนต์ แต่สิ่งที่ต้องยอมรับคือความสม่ำเสมอ ภาพต่อภาพอาจสว่างไม่เท่ากันเป๊ะ เพราะแฟลชปรับตามสิ่งที่เห็น เจอคนใส่ชุดขาวมันอ่านว่าสว่างแล้วยิงเบาลง เจอฉากมืดมันดันไฟขึ้น เวลามาคัดรูปทีหลังเลยต้องนั่งเกลี่ยแสงให้เท่ากันบ้าง
ฝั่ง Manual ที่นิ่งและสม่ำเสมอ
ฝั่ง Manual จังหวะการทำงานตรงข้ามเลย ช่วงแรกช้ากว่า เพราะต้องเซตแสง ยิงทดสอบ ดูผล ปรับกำลังไฟ ยิงใหม่ จนได้แสงที่พอดี แต่พอเซตลงตัวแล้วทุกอย่างกลับนิ่งสุด ๆ ตราบใดที่ระยะไฟกับซับเจกต์ไม่เปลี่ยน ทุกภาพจะสว่างเท่ากันเป๊ะ ไม่ว่าคนจะใส่ชุดสีอะไร ฉากหลังจะสว่างจะมืด แสงบนตัวแบบไม่ขยับ อันนี้มีค่ามากเวลาถ่ายเป็นชุด เช่นถ่ายสินค้าทีละชิ้น หรือถ่ายพอร์ตเทรตในเซตเดิม มาคัดทีหลังแทบไม่ต้องแก้แสงเลยเพราะมันเท่ากันหมดตั้งแต่ในกล้อง
อย่าใช้ผิดสถานการณ์
จุดที่ทำให้คนเลือกผิดบ่อยคือเอาโหมดไปใช้ผิดสถานการณ์ ลองนึกภาพถ่ายงานแต่งที่แสงเปลี่ยนทุกห้อง แขกเดินไปมา ถ้าไปตั้ง Manual แล้วต้องหยุดปรับกำลังไฟทุกครั้งที่ขยับ คงพลาดโมเมนต์สำคัญไปเยอะ กลับกัน ถ้าถ่ายสินค้าในเซตนิ่ง ๆ แล้วใช้ TTL ปล่อยให้แฟลชปรับเอง สีพื้นหลังเปลี่ยนนิดเดียวแสงก็เพี้ยน กลายเป็นต้องมานั่งแก้ทีละรูป งานที่ควรง่ายเลยยุ่งขึ้นเอง นี่คือจุดที่ความต่างระหว่าง TTL กับ Manual เห็นได้ชัดที่สุด
ทางที่ผมใช้จริงคือดูก่อนว่างานวันนั้นระยะกับแสงนิ่งหรือเปลี่ยน นิ่งเมื่อไหร่เอน Manual ไว้ก่อนเพื่อความสม่ำเสมอ เปลี่ยนบ่อยเมื่อไหร่สลับ TTL เพื่อความเร็ว บางงานถ่ายทั้งวันก็สลับไปมาระหว่างช่วง เข้าห้องจัดเซตใช้ Manual ออกไปถ่ายบรรยากาศคนเดินใช้ TTL ไม่ต้องเลือกข้างถาวร แค่รู้ว่าแต่ละโหมดทำให้วันทำงานเราลื่นหรือสะดุดตรงไหน แล้วหยิบให้ถูกจังหวะ
