โดรนตัวแรกเป็นของที่เปิดมุมมองใหม่ให้งานวิดีโอแบบที่ขาตั้งหรือกิมบอลทำไม่ได้ ทันทีที่มันลอยขึ้นไป เราก็ได้ภาพจากมุมที่คนดูไม่ค่อยเคยเห็น แต่ปัญหาของมือใหม่คือตัวเลือกในตลาดมันเยอะมาก แล้วยังมีเรื่องกฎหมายที่ต้องรู้อีก เลือกพลาดทีนึงก็เสียเงินฟรี ผมเลยอยากเล่าหลักที่ผมใช้เวลาแนะนำคนที่กำลังจะซื้อโดรนตัวแรกสำหรับถ่ายวิดีโอ ตัวอย่างในนี้เป็นแนวทาง เช็กรุ่นกับราคาล่าสุดก่อนซื้อจริงเสมอ และย้ำอีกทีว่าในไทยโดรนที่มีกล้องต้องลงทะเบียนก่อนบิน
กล้องกับความสามารถวิดีโอ
เรื่องแรกที่ต้องดูคือกล้องกับความสามารถวิดีโอ เพราะเราซื้อมาเพื่อถ่ายวิดีโอ ไม่ใช่บินเล่น ควรได้ตัวที่ถ่ายความละเอียดและคุณภาพพอกับงานเรา แล้วต้องมี gimbal ที่นิ่งพอให้ภาพลื่น ข่าวดีคือพวกตัวเล็กต่ำกว่า 250 กรัมรุ่นใหม่ ๆ ทุกวันนี้ให้ภาพดีพอสำหรับงานทั่วไปในตัวที่พกง่ายมาก ไม่จำเป็นต้องเริ่มด้วยตัวใหญ่ราคาแพงเลยถ้างานเรายังไม่ได้ต้องการคุณภาพระดับสูงสุดหรือบินในสภาพโหด ๆ เริ่มจากตัวที่คุณภาพพอดีกับงานก่อนดีกว่า
ความง่ายในการบินและความปลอดภัย
เรื่องที่สองคือความง่ายในการบินกับความปลอดภัย อันนี้มือใหม่พลาดกันเยอะ พอเห็นตัวถูกกว่าก็คว้าเลย ทั้งที่ระบบช่วยบินมันสำคัญมาก พวกลอยนิ่งอัตโนมัติ ตรวจจับสิ่งกีดขวาง กลับบ้านเองเมื่อแบตต่ำหรือสัญญาณหลุด ฟีเจอร์พวกนี้แหละที่กันโดรนตกในวันที่เรายังบินไม่คล่อง เชื่อผมเถอะ ตัวที่ระบบความปลอดภัยดีกว่านิดหน่อยแต่แพงขึ้นมาหน่อย มันคุ้มกว่าการประหยัดแล้วได้ตัวที่คุมยากจนบินร่วงในเที่ยวแรก ซึ่งจบแล้วอาจจ่ายแพงกว่าเดิม
กฎหมายและความพร้อมก่อนใช้จริง
เรื่องที่สามคือกฎหมายและความพร้อมก่อนใช้จริง อันนี้คนชอบข้าม ในไทยโดรนที่มีกล้องต้องลงทะเบียนกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและอาจต้องมีประกันก่อนบิน แปลว่าซื้อมาแล้วบินเลยไม่ได้ ต้องเผื่อเวลากับงบสำหรับขั้นตอนพวกนี้ อีกอย่างที่ช่วยชีวิตในระยะยาวคือเลือกแบรนด์ที่มีระบบนิเวศดี หาอะไหล่กับที่ซ่อมง่าย อย่าง DJI ที่ตระกูล DJI Mini เป็นตัวเริ่มที่พกง่ายและภาพดี ถือเป็นแนวทางหนึ่ง เช็กรุ่นกับราคาล่าสุดแล้วศึกษาขั้นตอนลงทะเบียนไว้ให้พร้อม
สรุป
ถ้าให้สรุปแบบสั้น ๆ ตัวแรกไม่ต้องแพงสุด ขอแค่กล้องพอกับงาน บินง่าย ระบบช่วยครบ แล้วก็จัดการเรื่องลงทะเบียนให้เรียบร้อยก่อนพาขึ้นฟ้า เท่านี้ก็เริ่มสนุกกับมุมสูงได้แล้ว
